Bukiet z bibuły marszczonej – tanie kwiaty na każdą okazję

O tym, czy kwiat utrzyma kształt, decyduje jedna liczba na etykiecie rolki. Bibuła 28-34 g/m² pęka pod kciukiem i po dwóch dniach opada, krepina 180 g/m² trzyma miseczkę płatka miesiącami. Dlatego bukiet z bibuły zaczyna się przy półce w papierniczym, a nie przy nożyczkach. Cała reszta to już powtarzalne cięcie pasków.

Bibuła marszczona czy krepina włoska – z czego wyjdzie lepszy płatek?

Do bukietu, który ktoś weźmie do ręki, kupuje się materiał grubszy: od 140 do 180 g/m². Bibuła szkolna o gramaturze 28-34 g/m² jest kilkakrotnie cieńsza i pęka pod kciukiem przy formowaniu wybrzuszenia, więc zostaje z niej płatek płaski. Nadaje się do girland, pomponów i oklejania koszyków.

Na etykietach ten sam materiał występuje pod trzema nazwami: krepina, krepa i bibuła włoska. Wszystkie trzy oznaczają papier krepowany o wysokiej gramaturze, sprowadzany głównie z Włoch i sprzedawany w rolkach.

Trzy formaty ze sklepów papierniczych i florystycznych różnią się nie tylko ceną, ale przede wszystkim zachowaniem płatka:

• Bibuła marszczona 28-34 g/m², rolka 50 × 200 cm – najcieńsza z tej trójki, mocno przepuszcza światło, więc płatek wygląda przejrzyście; rozciągana kciukami rozrywa się wzdłuż prążków.
• Krepina włoska 180 g/m², rolka 50 × 250 cm o masie około 200 g – rozciąga się w poprzek prążków do 250% pierwotnej szerokości i po wybrzuszeniu trzyma miseczkę; w tej samej kategorii sprzedaje się też wariant 140 g/m², łatwiejszy w cięciu.
• Papier krepowany florystyczny 160 g w formacie 25 × 100 cm – ta sama rozciągliwość 250% przy pięciokrotnie mniejszej powierzchni arkusza, więc sprawdza się jako próba jednego koloru bez kupowania rolki.

Różnica sztywności bierze się z surowca. Zwykłą bibułę marszczoną robi się z bielonej celulozy ECF, krepinę – z masy drzewnej poddanej obróbce chemicznej, dzięki czemu włókno wraca do kształtu po rozciągnięciu.

Najcieńsze bibuły w porównaniach sklepowych schodzą do około 20 g/m², ale to zwykle bibuła gładka do pakowania, w arkuszach 38 × 50 cm i 50 × 70 cm. Nie ma prążków, więc płatka z niej nie uformujesz – da się nią tylko owinąć gotowy bukiet.

Lista zakupów na bukiet – co kupić i w jakiej ilości?

Komplet na jeden bukiet to cztery pozycje: bibuła w rolkach, drut florystyczny 28 G, ostre nożyczki i klej. Taśma florystyczna jest piąta i opcjonalna – zastępuje pasek zielonej bibuły przy owijaniu łodygi. Na bukiet z siedmiu kwiatów starczą dwie rolki w kolorze płatków i jedna zielona.

Przed pierwszym cięciem sprawdź, czy masz wszystko w podanych parametrach:

• Dwie rolki bibuły 50 × 200 cm w kolorze płatków oraz jedna rolka zielona na łodygi i liście
• Drut florystyczny 28 G w odcinkach 36 cm, po jednym na kwiat i dwa zapasowe
• Nożyczki cienkie, ostre na całej długości ostrza, bo tępe strzępią krawędź płatka
• Klej PVA albo pistolet na gorąco; klej w sztyfcie nie utrzyma nasady płatka na drucie
• Taśma florystyczna szerokości 12-13 mm, jeśli rezygnujesz z owijania paskiem bibuły
• Wersja dla dzieci: rolka krepiny, nożyczki i gumki recepturki, bez kleju i bez drutu

Bibuła marszczona sprzedaje się najczęściej w opakowaniach po 10 rolek, więc po jednym bukiecie zostaje zapas na kilkanaście kolejnych. Pojedyncza rolka kosztuje w przeliczeniu na sztukę więcej niż w paczce, ale przy jednym kolorze płatków mówimy o różnicy rzędu złotówki.

Jak uformować pojedynczy kwiat krok po kroku?

Jeden kwiat to dziewięć kroków. Po wprawie zajmują 5-7 minut, ale na pierwszy kwiat trzeba doliczyć kwadrans na cięcie pasków i wyczucie granicy rozciągania. Podane wymiary dają główkę o średnicy około 9 cm, czyli taką, jaka wygląda naturalnie w bukiecie z siedmiu sztuk.

1. Odetnij od rolki pas wysokości 8 cm, tak by prążki biegły w pionie paska, a nie w poprzek.
2. Podziel pas na prostokąty 5 × 8 cm i odłóż 8 sztuk na jeden kwiat: 3 na warstwę wewnętrzną, 5 na zewnętrzną.
3. Zaokrąglij górne narożniki każdego prostokąta, ścinając łuk o głębokości około 1,5 cm.
4. Rozciągnij środek płatka dwoma kciukami, powiększając jego szerokość najwyżej o połowę, nigdy do granicy pękania.
5. Wytnij dwa krążki o średnicy około 10 cm, złóż każdy na pół i jeszcze raz na pół, a wierzchołek ćwiartki ściśnij w palcach.
6. Zegnij końcówkę drutu 28 G w oczko o średnicy 5 mm, nabij na nie oba ściśnięte wierzchołki i zabezpiecz kroplą kleju.
7. Doklej trzy płatki warstwy wewnętrznej wokół nasady, ustawiając je co 120 stopni.
8. Dołóż pięć płatków warstwy zewnętrznej, przesuwając każdy o połowę szerokości poprzedniego.
9. Owiń nasadę paskiem zielonej bibuły szerokości 1,5 cm, schodząc 2 cm w dół drutu.

Ten sam kwiat z bibuły 28-34 g/m² i z krepiny 180 g/m² różni się po dwóch dniach. Cienki płatek wraca do płaskiej formy pod własnym ciężarem, a krepina trzyma miseczkę tak długo, dopóki kwiat nie zostanie zgnieciony.

Krążki złożone dwukrotnie na pół to najprostsza wersja główki i najlepsze zadanie dla dziecka, bo nie wymaga kleju ani precyzyjnego cięcia. Zamiast oczka z drutu wystarczy wtedy spiąć ćwiartki gumką recepturką pod wierzchołkiem.

Łodyga z drutu florystycznego, która nie łamie się pod główką

Łodyga to odcinek drutu florystycznego 28 G o długości 36 cm, owinięty paskiem zielonej bibuły albo taśmą florystyczną. W oznaczeniu Gauge im wyższy numer, tym cieńszy drut, a 28 G ma poniżej pół milimetra – pod główką z krepiny zgina się w łuk. Wzmocnienie polega na podwojeniu drutu na odcinku 5-6 cm bezpośrednio pod nasadą.

1. Odetnij drut na 36 cm, zegnij ostatnie 6 cm wstecz i skręć oba odcinki ze sobą na całej ich długości.
2. Wytnij pasek zielonej bibuły szerokości 1-1,5 cm i długości około 50 cm – tyle wystarcza na jedną łodygę.
3. Zacznij owijanie bezpośrednio pod nasadą kwiatu, pod kątem około 45 stopni, z zakładem na połowę szerokości paska.
4. Naciągaj taśmę florystyczną podczas owijania, jeśli używasz jej zamiast bibuły, bo jej klej aktywuje się dopiero pod wpływem rozciągnięcia i ciepła dłoni.
5. Doklej listek 15 cm pod główką, wsuwając jego nasadę pod ostatni zwój, i doprowadź owijanie do końca drutu.

Kwiat bez drutu w środku nie da się zebrać w bukiet, bo nie ma czego wsunąć w punkt wiązania ani jak ustawić wysokości główki. Takie kwiaty służą wyłącznie do oklejania koszyków, pojemników i girland, gdzie przykleja się je nasadą do podłoża.

Składanie kwiatów w bukiet – wysokości, spirala i wykończenie rączki

Kwiaty wkłada się jeden po drugim pod stałym skosem, wszystkie w jednym punkcie wiązania. Przy łodygach 36 cm punkt wiązania wypada około 12 cm poniżej najniższej główki. Różnica wysokości buduje kopułę: kolejne kwiaty schodzą o 1,5-2 cm niżej od środkowego.

1. Ustaw pierwszy kwiat pionowo i chwyć go w punkcie wiązania, 12 cm pod główką.
2. Dokładaj kolejne kwiaty pod kątem 30-45 stopni do pierwszego, obracając bukiet o ćwierć obrotu po każdym dołożeniu.
3. Obniżaj każdy kolejny pierścień główek o 1,5-2 cm, żeby nie zasłaniały się wzajemnie.
4. Wsuń liście na drutach między główki na końcu, po 3-4 sztuki na siedem kwiatów, kierując wierzchołki na zewnątrz.
5. Spnij łodygi gumką recepturką dokładnie w punkcie wiązania, dwoma obrotami, bez zaciskania do oporu.
6. Owiń rączkę paskiem bibuły szerokości 3-4 cm albo wstążką, schodząc do końca drutów.
7. Dotnij końce łodyg na równo, zostawiając rączkę o długości 12-15 cm.

Zużycie liczy się prosto: jeden kwiat zjada 8 cm długości rolki na płatki i około 4 cm na dwa krążki środka, razem 12 cm. Z rolki 50 × 200 cm wychodzi więc około 16 kwiatów, czyli dwa bukiety po siedem sztuk.

Rolka krepiny 50 × 250 cm daje przy tym samym rozkroju około 20 kwiatów, czyli materiał na prawie trzy bukiety prezentowe. Nieudane pierwsze płatki obniżają te liczby o jedną, najwyżej dwie sztuki.

Bukiet dopasowany do okazji – kolor, wielkość i rodzaj bibuły

Wykonanie jest za każdym razem takie samo, zmieniają się trzy rzeczy: gramatura, liczba kwiatów i długość łodygi. Nieparzysta liczba główek układa się w kopułę łatwiej niż parzysta, dlatego bukiety robi się z 7, 9 albo 11 sztuk.

Pięć typowych zastosowań ma własny zestaw parametrów:

• Bukiet wręczany w ręce – krepina 140-180 g/m², 7-11 kwiatów, łodygi 36 cm z rączką dociętą do 12-15 cm.
• Kompozycja na środek stołu – krepina, 9-15 kwiatów o łodygach skróconych do 15-20 cm, żeby główki nie zasłaniały siedzących naprzeciwko.
• Ozdoba prezentu zamiast kokardy – bibuła 28-34 g/m², 1-3 kwiaty na łodygach 8-10 cm wsuniętych pod wstążkę.
• Dekoracja koszyka albo girlanda – bibuła 28-34 g/m², kwiaty bez drutu, 20-30 sztuk na metr girlandy, klejone nasadą do sznurka.
• Praca plastyczna z dzieckiem – krepina, krążki 10 cm i gumki recepturki, 3-5 kwiatów na osobę, bez kleju na gorąco i bez drutu.

Kolory dobierasz w obrębie jednej serii, w której bywa około 34 odcieni tej samej gramatury – wystarczy to na cieniowanie płatków w jednym kwiacie. Do dekoracji świątecznych sprzedaje się osobno bibułę marszczoną metalizowaną, która odbija światło, zamiast je przepuszczać, więc na choince zachowuje się inaczej niż matowa.